Przez niego chodzenie do szkoły stało się męczące. A to dźgał cię ołówkiem w bok, a to czochrał moje włosy, a to łaskotał w czasie zajęć, przez co miałem kłopoty, albo pisał mi w zeszytach, gdy wychodziłem na przerwę.
Starałem się ignorować jego zaczepki, ale miarka się przebrała, gdy na wycieczce szkolnej nad morzem zapytał czy się z nim nie umówię i pocałował mnie w policzek. Co on sobie myślał?! Takie coś mnie nie bawi! Z resztą jego zachowanie w ogóle było wkurzające.
Popchnąłem go tak mocno, że aż upadł na piasek.
- Daj mi spokój! Dotarło do mnie, że mnie nienawidzisz, więc przestań już mi dokuczać! - Warknąłem.
Sądziłem, że Takuma się na mnie rzuci z pięściami, albo zacznie znowu swoje zaczepki, ale tak się nie stało.
Wstał, spojrzał na mnie jakbym wbił mu nóż w plecy i krzyknął, że nic nie rozumiem, po czym uciekł.
Ta cała sytuacja była dziwna. O co mu chodziło? Cóż, nie ważne. Nie obchodzi mnie to. Nie będę się nim przejmować.
Przez całą wycieczkę Takuma ani razu się mnie nie uczepił. Czyżby moje słowa na niego podziałały? Nareszcie! Koniec z dręczeniem mnie!
Gdy wróciłem do szkoły ignorowałem chłopaka i on mnie też. Jednak coś mi tu nie pasowało, bo ilekroć koło niego przechodziłem, to patrzył się na mnie z wyrzutem. Postanowiłem, że z nim to wyjaśnię. Nie lubię mieć z kimś jakiś nieporozumień.
W czasie przerwy chwyciłem go za nadgarstek i pociągnąłem na dach.
- Musimy pogadać. - Zacząłem niezbyt miło, więc chrząknąłem, by zmienić nieco swój ton głosu.
- Dlaczego za każdym razem, gdy mnie widzisz, patrzysz na mnie takim wzrokiem zbitego szczeniaka? - Spytałem.
Takuma mi się wyrwał i spojrzał na mnie.
- A jak mam się na ciebie patrzeć?! Dałeś mi kosza, więc nic dziwnego, że twój widok mnie boli!
- Jakiego znowu kosza?! O czym ty bredzisz?! - Krzyknąłem zdezorientowany.
- Na wycieczce spytałem czy się ze mną umówisz, a ty mnie chamsko potraktowałeś! Wiesz jak długo zbierałem się, by cię o to zapytać!?
Niezbyt rozumiałem jego słowa, ale gdy po chwili powiedział, że przez ten cały czas mi dokuczał, bo chciał się do mnie zbliżyć, dotarło do mnie czemu się ze mnie nabijał.
- Czyli twoje zachowanie niczym u dziecka z podstawówki było końskimi zalotami? Jesteś licealistą! Skąd mogłem wiedzieć, że to sygnały, które miały mi pokazać, że ci się podobam!? - Powiedziałem oburzony.
- Nie jestem dobry w okazywaniu uczuć. W każdym razie skoro już wiesz co do ciebie czuję, to co będzie z nami? Chciałbyś ze mną chodzić? - Spytał i uciekł wzrokiem gdzieś w bok.
Ja pacnąłem się w czoło i westchnąłem.
- Naprawdę. Jak dziecko z podstawówki, ale niech ci będzie. Mogę spróbować z tobą chodzić. - Odparłem i chwyciłem go za rękę, czego po chwili pożałowałem, bo przyciągnął mnie do siebie i pocałował.
Spłonąłem czerwienią.
- C-co ty robisz?! - Wydukałem.
- Skoro jesteśmy parą, to mi chyba wolno, co nie? - Zachichotał i się uśmiechnął.
- G-głupek. - Burknąłem, nie puszczając jego dłoni.
Świetne! :V
OdpowiedzUsuń