Słodki Flirt - rozdział 1

   Nasza Su chodziła grzecznie na lekcje i słuchała pilnie nauczyciela,ale co jakiś czas patrzyła na Nataniela przez co nie umiała się skupić na słowach wykładowcy.
   W pewnym momencie Nataniel spojrzał na Sonię akurat kiedy ona mu się przyglądała. Ona poczuła się niezręcznie i gwałtownie odwróciła wzrok.Co ja wyprawiam,na pewno to zauważył.Nataniel także poczuł się speszony, gdy ich oczy się spotkały.Ona jest taka urocza szkoda,że nie wie,że mi się podoba.
  Su zanim się spostrzegła był dzwonek i mogła wrócić już do domu,ale na nieszczęście rozpętała się burza,której panicznie się boi.Przyglądała się jej uważnie,z lękiem w oczach.Co ja zrobię?Jak wrócę do domu?Sama nie dam rady.
Gdy stała przed drzwiami wyjściowymi,wahała się wyjść.W tym czasie Nataniel wyszedł z pokoju gospodarzy,gdyż zakończył swoją pracę.Kiedy miał już wychodzić  zauważył Sonię i powiedział.
-Widzę że boisz się burzy,jak chcesz to cię odprowadzę do domu.
-To miłe z twojej strony,tylko nie mam parasola
-A to nie szkodzi ja mam
-To mamy iść razem tak blisko siebie?
-Tak-powiedział trochę zakłopotany.
    Gdy wyszli ze szkoły pod jednym parasolem,czuła się skrępowana,ale szczęśliwa całą tą sytuacją.Dobrze że nie słyszy jak serce mocno mi bije.
    Nagle na niebie pojawił się wielki piorun.Sonia tak bardzo się wystraszyła,że przytuliła się do Nataniela.
-Spokojnie jestem przy tobie-odparł i się lekko zarumienił.
    Szli tak jeszcze 10 min w milczeniu spoglądając ukradkiem na siebie a gdy dotarli do drzwi mieszkania Su,odparła:
-Przepraszam,za tamto
-Nie szkodzi,to było całkiem miłe.
    Nataniel poczuł się zakłopotany tym co powiedział i próbował szybko zmienić temat.
-Jak będziesz miała jeszcze jakieś problemy,to przyjdź do mnie to ci pomogę.
-Dziękuje.Wejdź do środka zrobię ci ciepłej herbaty,przynajmniej tyle mogę zrobić za twoją pomoc.
    Nataniel wszedł do mieszkania naszej Su.Z ciekawością oglądał jej dom,ponieważ nigdy u niej nie był i zastanawiał się jak wygląda jej mieszkanie.Zobaczył całe jej mieszkanie włącznie z jej pokojem.Jej pokój praktycznie nie różnił się od pokoju zwykłej nastolatki.Znajdowało się tam wygodne łóżko,biurko na którym odrabiała lekcje,czerwona sofa z małymi poduszkami,ściany były koloru czerwonego z dodatkiem bieli na których znajdowały się plakaty jej idoli oraz w kącie pokoju stał regał z książkami na którym umieszczone były także kryminały.
   Nataniel spojrzał na kryminały z zaciekawieniem,gdyż te które posiadała Sonia żadnej nie czytał.Patrzył na nie jeszcze przez chwilę po czym dodał:
-Lubisz kryminały? myślałem że tylko udawałaś
   Sonia uśmiechnęła się do niego,wzięła jedną z kryminałów do ręki i powiedziała:
-Nie kłamałam,naprawdę je lubię,jak chcesz to mogę ci jakieś pożyczyć na przykład tą którą mam w ręku.Jest ona naprawdę świetna,bardzo polecam ci byś ją przeczytał.
   Nataniel się uśmiechnął i zaczął przeglądać kryminały także tą którą mu poleciła, a Su w tym czasie poszła do kuchni po herbatę,którą miała zamiar przynieść do pokoju.
   Gdy znalazła się w kuchni nastawiła wodę w czajniku i szukała który smak herbaty byłby najodpowiedniejszy,ale nigdzie nie umiała żadnej znaleźć.Gdzie mogłam je położyć?A już wiem są w szafce koło zlewu.Kuchnia była niewielka,ale ciężko było w niej coś znaleźć.Z jednej strony kuchni był stolik z 2 krzesłami na,którym przeważnie zjadała śniadanie przed pójściem do szkoły a po drugiej stronie stała srebrna lodówka,zlew oraz blat nad którym była szafka,gdzie znajdowały się czyste naczynia oraz herbata.Na ścianie znajdowała się także półka z przyprawami.
   Nataniel  w tym czasie wybrał sobie jakąś ciekawą książkę i usiadł na łóżku Su i rozmyślał,kto wie o czym? to jego sekret.
 Gdy Su przyniosła herbatę(owocową),nagle usłyszała wielki grzmot i wyłączył się prąd w całym mieszkaniu.Sonia mocno się przeraziła.
-O nie!- odparła
-Nic się nie stało,najwyżej zapalimy świeczki
   Su poczuła motyle w brzuchu,bo pomyślała że to bardzo romantyczne,ale jest jeszcze coś bardzo ważnego o czy musi mu powiedzieć.
-Nic nie rozumiesz,ja mam drzwi zamykane automatycznie,jeśli nie ma prądu są zamknięte i trzeba poczekać aż się włączy prąd,więc przykro mi,ale tu utknąłeś ze mną dopóki nie pojawi się prąd.
Zrobiło się już ciemno co pogarszało całą sytuację.
    Nataniel i Su rozmawiali o czymś i o niczym.Siedzieli na łóżku i cały czas ucinali sobie miłą pogawędkę,nawet rozmawiali o swoim dzieciństwie.Su dowiedziała się ,że Nataniel w dzieciństwie był łobuzem,który nie był miły dla swojej siostry,zaś Nataniel dowiedział się że ona była od zawsze grzeczną dziewczynką choć zdarzały się jej przewinienia oraz dowiedział się,że rodzice Su podróżują po świecie i nasza Su odwiedziła także pewne kraje jak Włochy,Francja czy Egipt.
    Było już bardzo późno,ale prądu jeszcze nie było.Su zaczynała się martwić.Co jeśli Nataniel spędzi to noc?Pomyślała.W dodatku brakowało jej już tematów do rozmowy więc spytała:
-Nataniel,mam taką małą prośbę,skoro już tu siedzimy we dwoje to może pomógłbyś mi z zadaniem z matematyki? Ostatnio wytłumaczyłeś mi doskonale.
-Nie ma problemu,z chęcią ci pomogę.
    Usiedli przed biurkiem i robili zadania.Dla niej było to bardzo trudne,ponieważ ma problemy z matematyką,ale On wytłumaczył jej gdzie robi błędy,dzięki czemu będzie jej trochę łatwiej nauczyć się tego okropnego przedmiotu.
    Siedzieli przed biurkiem z dobrą godzinę.Nasza Su była szczęśliwa gdyż,znów mogła się uczyć z Natanielem,a w dodatku będzie przygotowana na sprawdzian który będzie za niedługo.
    Nadeszła już północ.Su zdążyła zrobić wszystkie zadania,ale ze zmęczenia zasnęła przed biurkiem.Nataniel też już był zmęczony,ale w trakcie pomagania Sonii sam zapomniał odrobić swoje zadanie domowe.Wziął ją w ramiona i przeniósł ją na łóżko a sam usiadł na łóżku i zaczął na kolanach robić zadanie, ale nagle...
Nataniel zasnął! razem z Su!
   Spali tak sobie aż do 4 nad ranem.Nataniel się ocknął,ale nie do końca gdyż cały jego organizm się jeszcze nie wybudził.Wtedy przytulił się do niej i zasnął już głębokim snem.
   Kiedy była 7 rano obudziła się Sonia.Pomyślała,że to co się działo to był tylko sen,ale gdy się już całkowicie przebudziła i otworzyła oczy zobaczyła że Nataniel z nią śpi i ją przytula.Tak ją to wystraszyło,że gwałtownie spadła z łóżka,co spowodowało,że Nataniel się obudził.Okazało się że jest jeszcze coś czego nie zauważyła...Nataniel jest bez bluzki!
Spoglądając na niego spytała drżącym głosem:
-Dd... dlaczego jesteś bez koszulki!
-Ponieważ było gorąco,aaa yyy tz. mi było gorąco!-odparł zakłopotany.Czasem podczas snu zdarza mi się ściągnąć  koszulkę.
Na szczęście Nataniel założył szybko z powrotem koszulkę i znów się położył przyglądając się jej.
   Ona była zdziwiona.Nataniel zachowywał się tak jakby nic się nie stało.Może on o tym nie wie? Pomyślała.
-Czy pamiętasz co się działo w nocy?
-Pamiętam tylko,że zasnąłem i piękny sen, śniło mi się że ja...ee nie pamiętam-odparł próbując wywinąć się z sytuacji i zmienił temat.
   Tak w ogóle wyglądasz słodko gdy śpisz.
-Dziękuje,a ty ładnie pach...to znaczy ładnie pachną kwiaty o tej porze roku nie?
   Starała się wybrnąć z takiej wpadki,ale wiedziała,że kiepsko jej idzie,więc postanowiła zmienić temat.
-Widzę,że dalej nie ma prądu,dobrze że dziś mamy wyjątkowo wolne z powodu dnia nauczyciela.Zrobię może śniadanie chcesz coś?- spytała.
   Nataniel nie wiedział co odpowiedzieć,gdyż był głodny,ale nie chciał Su sprawić problemu,ale ona wiedziała o co chodzi i odparła:
-Nie ma problemu,skoro robię sobie to tobie też coś przygotuję.
   Zaczęła brać się do roboty a Nataniel zgodził się pomóc,więc gotowali razem.
   Nasza bohaterka zawsze kochała gotować,jednak przy nim czuła się skrępowana i ciągle coś knociła,a to wylany sok,albo spalenie omletów,jednak w końcu udało im się przygotować śniadanie.Przy stole oczywiście rozmawiali,ale było coś co ją gryzło,coś co męczyło ją od rana.Wzięła się za odwagę i powiedziała:
-Eee wiesz ja...to znaczy ty...przytulałeś mnie w nocy!-odparła,robiąc się czerwona jak burak.
   Akurat w tym momencie Nataniel pił sok,więc zakrztusił się z zaskoczenia.Patrzył na nią ze zdziwieniem,ale w końcu odpowiedział:
-Ja...yyy Pp...przepraszam,myślałem że to był tylko sen.
   Nic nie odpowiedziała na to ,tylko pomyślała sobie,że Nataniel mówił coś o śnie,ale to był niby piękny sen!Czyli mu się to podobało?może mu się podobam?-Myślała,jednak Nataniel próbował zwrócić ją na ziemię.
-Wszystko w porządku?
-Taak,jasne.
   Po śniadaniu chciała zmyć naczynia,jednak Nataniel ją uprzedził.Wziął już naczynia i zaczął brać się za porządki,z którymi szybko się uwinął.Po pewnym czasie Sonia chciała podejść do niego i mu podziękować,ale niestety potknęła się o dywan i wylądowała w jego ramionach!Patrzeli na siebie i powoli zbliżali swoje twarze do siebie,już mięli się pocałować gdy nagle,włączył się prąd.Sonia gwałtownie wstała i przeprosiła Nataniela.Była zarumieniona i zakłopotała,że wstydziła się spojrzeć mu w oczy,ale ukradkiem zobaczyła,że on też się rumieni.
-Włączył się prąd więc możesz już iść do domu.-doparła cicho.
-Ddd...dobrze to ja już pójdę.-odpowiedział.
   Sonia odprowadziła Nataniela do drzwi i chciała coś dodać jednak...Nataniel pocałował ją w policzek i się pożegnał.Nasza Securie patrzyła za oddalającym się Natanielem trzymając dłoń w miejscu pocałunku.